او خودش زيباترين توصيف‌ها را در حق خود داشته ، آنجا كه به پيامبر مكرمش عيسي (عليه‌السلام) مي‌فرمايد: "انا عند حسن ظن عبدي المومن"(بحار ج67 ص385 / عيون اخبار الرضاج2 ص20 - ميزان الحكمه /ح11580) . هر گماني به خدا داشته باشي خداوند از منظر همان گمان تو را ارزيابي مي‌كند . يعني اگر انسان مؤمني خودش براي خودش بگويد ما با اين وضعيتمان و اين ماه رمضانمان مي‌رويم جهنم ، خدا مي‌گويد خب بيا برو جهنم . اما اگر بگويد نه من هيچي ندارم ، فضل خدا اين است كه من را مي‌برد بهشت ، خدا مي‌گويد بنده من به فضلم اميد بسته بود ، نااميدش نمي‌كنم (سخنراني حجت الاسلام سيد محمد انجوي نژاد) .

آري " كسي كه خوش بين است ، باطنش به خالقش گمان خوب دارد و حسن ظن دارد ؛ نبايد ببافد . پيغمبر (صلي الله عليه و آله) فرمود : فاحسنوا بالله الظن (مستدرك الوسايل ج 11 ص 250 )  . به خالق خودتان گمان خوب داشته باشيد . حالا وقتي بنده خدا اين را بشنود چه مي‌گويد ؟ مي‌گويد قربان اين كلامت ! من هميشه احساس روسياهي مي‌كردم كه اين نامه ( عملم ) را چه طور بخوانم و شما چه جور بخوانيد ! از بس كه قلم برده بودم و دروغ نوشته بودم و آن را كم و زياد كرده بودم .

هر روزي كه حالم خوب بود با يك قلم نوشته بودم و هر روزي كه حالم خراب بود ، به يك صورت حسابي درست كرده بودم كه اگر به خودم هم مي‌گفتي بخوان ، نمي‌توانستم ؛ چه رسد به اينكه آن را كسي از ملائك بخواند ! حالا تا فرمودي خودت بخوان 20 ، با خيال راحت ، پرونده را پاره كردم و دور انداختم . حسن ظن اين كار را مي‌كند ." (عارف بزرگ مرحوم دولابي – كتاب طوباي محبت 4 – ص 164 و 165)

نگاه بالا به جايگاه خداوند ، بنده را به لطف و محبتش چنان اميدوار مي‌كند كه راهش به بهشت برين ختم خواهد كرد كه رسول رحمت مي‌فرمايند " من در بهشت هر چه ديدم خوش باوراني بودند (كنز العمال ، ج 14 ، ص 467 ، ح 39283) " كه خداي را از دريچه هاي تفلسف و استدلال نشناخته بودند (مثنوي ، دفتر چهارم، ابيات 1419 ـ 1418 و 1407) و (كتاب شكوه آزادي – ص 85 و 86 ) 

+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم آبان ۱۳۹۰ساعت 10:1  توسط خودم  |