كسي كه سخنانش نه راست است و نه دروغ ، فيلسوف است.
كسي كه راست و دروغ براي او يكي است متملق و چاپلوس است.
كسي كه پول ميگيرد تا دروغ بگويد دلال است.
كسي كه دروغ مي گويد تا پول بگيرد گداست.
كسي كه پول مي گيرد تا راست و دروغ را تشخيص دهد قاضي است.
كسي كه پول مي گيرد تا گاهي راست را دروغ و دروغ را راست جلوه دهد وكيل است.
كسي كه جز راست چيزي نمي گويد بچه است.
كسي كه به خودش هم دروغ مي گويد متكبر و خود پسند است.
كسي كه دروغ خودش را باور مي كند ابله است.
كسي كه سخنان دروغش شيرين است شاعر است.
كسي كه اصلا دروغ نمي گويد مرده است.
كسي كه دروغ مي گويد و قسم هم مي خورد بازاري است.
كسي كه دروغ مي گويد و خودش هم نمي فهمد پر حرف است.
كسي كه مردم سخنان دروغ او را راست مي پندارند سياستمدار است.
كسي كه مردم سخنان راست او را دروغ مي پندارند و به او مي خندند ديوانه است .
+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم آبان ۱۳۹۰ساعت 14:1  توسط خودم  |