نمي‌دانم تا به حال، اينگونه به وبلاگ و وبلاگ نويسي نگاه كرده‌ايد يا نه. درست است كه مي‌گويند فضاي اينترنت، مجازي است، و البته دوستي‌ها و دشمني‌ها نيز مجازي است، اما برخي چيزها و كارها، واقعي بوده و دقيقا شبيه به دنياي حقيقي است.

تا حالا با وبلاگي برخورد كرده‌ايد كه پيغامي در آن درج شده باشد به اين مضمون كه مدير اين وبلاگ، دار فاني را وداع گفته است؟ با اينكه مدير وبلاگ فوت كرده است، اما وبلاگش هنوز پاي برجاست و مي‌توان از مطالبش استفاده كرد.

بله درست است، اينجا هم همانند دنياي حقيقي، مي‌توان هم اعمال و كارهاي خوبي از خود برجاي بگذاريم و هم اعمال و كارهاي خداي نكرده بد.


پس در اينجا هم مي‌توان باقيات الصالحات از خود برجاي بگذاريم. پس كار وبلاگ نويسي هم يك نوع كار مقدس است و چون كار مقدسي است، بياييم از اين پس با وضو قلم را در دست بگيريم تا آنچه در قلبمان است، بر قلم جاري شود. بياييم از امروز، ديگر براي دل خودمان مطلب ننويسيم و فقط براي رضاي خدا و شادي دل امام زمان (عجل الله تعالي فرجه‌الشريف) مطلب بنويسيم. بياييم از امروز، ديگر به خاطر نداشتن بازديد خوب و كامنت گذاري خوب در وبلاگ، ناراحت نشويم و با شور و نشاط بيشتري كار كنيم.

و اين نكته را هم به ياد داشته باشيم كه:

 

اگر كسي بتواند يك نفر را هدايت كند، همانند آن است كه يك جامعه را هدايت كرده است

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم مرداد ۱۳۹۱ساعت 14:32  توسط خودم  |