خواجه شمس الدين محمد بن بهاءالدّين حافظ شيرازي (حدود ۷۲۷۷۹۲ هجري قمري)، شاعر بزرگ سده هشتم ايران (برابر قرن چهاردهم ميلادي) و يكي از سخنوران نامي جهان است. بيش‌تر شعرهاي او غزل هستند كه به غزليات حافظ شهرت دارند.او از مهمترين تاثيرگذاران بر شاعران پس از خود شناخته مي‌شود.در قرون هجدهم و نوزدهم اشعار او به زبان‌هاي اروپايي ترجمه شد و نام او بگونه‌اي به محافل ادبي جهان غرب نيز راه يافت.هرساله در تاريخ ۲۰ مهرماه مراسم بزرگداشت حافظ در محل آرامگاه او در شيراز با حضور پژوهشگران ايراني و خارجي برگزار مي‌شود.در ايران اين روز را روز بزرگداشت حافظ ناميده‌اند
. www.fa.wikipedia.org

 

 

 


 

نفس باد صبا مشك فشان خواهد شد

 

عالم پير دگرباره جوان خواهد شد

ارغوان جام عقيقي به سمن خواهد داد

 

چشم نرگس به شقايق نگران خواهد شد

اين تطاول كه كشيد از غم هجران بلبل

 

تا سراپرده گل نعره زنان خواهد شد

گر ز مسجد به خرابات شدم خرده مگير

 

مجلس وعظ دراز است و زمان خواهد شد

اي دل ار عشرت امروز به فردا فكني

 

مايه نقد بقا را كه ضمان خواهد شد

ماه شعبان منه از دست قدح كاين خورشيد

 

از نظر تا شب عيد رمضان خواهد شد

گل عزيز است غنيمت شمريدش صحبت

 

كه به باغ آمد از اين راه و از آن خواهد شد

مطربا مجلس انس است غزل خوان و سرود

 

چند گويي كه چنين رفت و چنان خواهد شد

حافظ از بهر تو آمد سوي اقليم وجود

 

قدمي نه به وداعش كه روان خواهد شد

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم آبان ۱۳۹۰ساعت 14:1  توسط خودم  |